Riflessivo

La forma riflessiva dei verbi non composti si forma aggiungendo dopo le desinenze il pronome riflessivo enclitico -si (spesso ridotto a -s), che vale per tutte le persone. Davanti al pronome enclitico alcune desinenze presentano forme diverse rispetto al verbo semplice. Esempi di coniugazione del presente riflessivo: sténgtis “sforzarsi” (I coniugazione), tiktė́tis “sperare” (II coniugazione), mókytis “imparare” (III coniugazione):

1ª sing. sténgiuosi tikiuosi mókausi
sténgiesi tikìesi mókaisi
sténgiasi tikisi mókosi
1ª pl. sténgiamės tìkimės mókomės
sténgiatės tìkitės mókotės
sténgiasi tìkisi mókosi

Esempi di coniugazione del preterito riflessivo:

1ª sing. sténgiausi tikė́jausi mókiausi
sténgeisi tikė́jaisi mókeisi
sténgėsi tikė́josi mókėsi
1ª pl. sténgėmės tìkė́jomės mókėmės
sténgėtės tìkė́jotės mókėtės
sténgėsi tìkė́josi mókėsi

Esempi di forma riflessiva dell’imperativo:

2ª sing. sténkis tikė́kis mókykis
1ª pl. sténkimės tìkė́kimės mókykimės
sténkitės tìkė́kitės mókykitės

Se il verbo è composto il pronome riflessivo si inserisce tra il preverbio (il prefisso del verbo) ed il verbo; p.es. su-si-tìkti “incontrar-si”:

Presente Preterito
1ª sing. susitinkù 1ª sing. susitikaũ
susitinkì susitikaĩ
susitiñka susitìko
1ª pl. susitiñkame 1ª pl. susitìkome
susitiñkate susitìkote
susitiñka susitìko

Lo stesso avviene quando il verbo è preceduto dalla particella negativa: ne-si-tikiù “non spero”.

Articoli correlati:

  1. Verbo
  2. Semiparticipio
  3. Gerundio